ओढा वाहत जागा राही,
वाहत जाती वरतुनी तारे,
नदी निघाली भेटायाला
गाव-घाट ते टाकुनी सारे
लाटा-लाटांना का गहिवर
डोह-डोह का खळबळले
भेट घडे अन् पडे भोवरा
काठावरचे कळवळले
गोड्या धारेमध्ये भासे
खारा गहिवर हुरहुरला
ओढ नदाला पुढली लागे
गाळ तळाचा डचमळला
कंठ दाटले मेघांचे अन्
झरू लागल्या आठवणी,
जळात मिळत्या अश्रूंचीही
समुद्राकडे पाठवणी...
Sunday, May 30, 2010
Subscribe to:
Posts (Atom)

